Maquette van de haven
We gaan vandaag naar Seaport Museum in Mystic. Dat is maar 5 km. Het museum is een openluchtmuseum denk maar aan het Zuiderzeemuseum. Er liggen een aantal grote zeilschepen in de haven. Rondom de haven liggen werkplaatsen waar oude schepen worden gerestaureerd. Daar kun je op afstand zien hoe er gewerkt wordt met oude technieken. Verder zijn er uit de omgeving oude gebouwen naar deze plek gebracht zodat er een soort vissersdorpje is ontstaan. En er zijn nog een paar tentoonstellingsgebouwen met oa boegbeelden. We lopen op ons gemak rond. Je kunt op de zeilschepen rondkijken. Bij een oude walvisvaarder ( een zeilschip uit 1840) geeft een medewerker een uitleg over hoe zo’n walvis werd gejaagd en gevangen. Het is een leuk museum met voor ieder wat wils.
Zo raken we de weg niet kwijt
Een rit richting oosten. We rijden eerst door Rhode Island op weg naar Cape Cod. Onderweg nog even boodschappen doen bij Aldi. Alleen al voor de zuivel is dat de moeite waard. Het is een mooie rit met veel bruggen. Je kijkt op sommige plaatsen de baai in. Meestal vol zeilbootjes. We rijden eerst naar de plaats waar Marconi zijn zendmast had om draadloze verbinding te hebben met schepen op zee. We parkeren en lopen het duin op. De zendmast met het zendstationis al tientallen jaren geleden in de zee verdwenen. (Afkalving van de kust) Er is dus behalve strand niets te zien. Het bezoekerscentrum is ook gesloten. Dan maar naar de overnachtingsplaats. Eastham [141 op kaart]
Tyoisch Amerikaanse hoge brug
Mayflower II in actie
We zijn nu een paar dagen in Plymouth [142 op kaart] . Vanmorgen hebben we de weg langs de kust genomen om van het schiereiland naar hier te rijden. Het was een leuke route met mooie doorkijkjes. Hemelsbreed is het maar een kilometer of tien, maar met de auto toch meer dan 100 kilometer. Eerst gaan we langs de camping om een plaats te reserveren en dan rijden we de korte afstand naar Plymouth. Vandaag gaan we in het stadje en naar een replica van de Mayflower. Vanaf de parkeerplaats lopen we eerst langs de kust naar de steen waarop de eerste pilgrimfather zijn voet zou hebben gezet. Dan naar het schip. Het schip is van 1957 en is pas weer gerestaureerd (in Mystic waar we een paar dagen geleden waren) Aan boord zijn gidsen die vertellen hoe het leven aan boord was. Zo’n 20% van alle Amerikanen stamt op een of andere manier af van de Pilgrimfathers. Het verhaal van een van de gidsen maakt dat je op een andere manier naar deze mensen kijkt. Ze roofden de mais van de Indiaanse bevolking van het land en ook de voorraden in hun huizen werden gestolen. We lopen daarna naar het forefathers monument op een heuvel. Wanneer we daar aankomen staat een man in kostuum al uitleg te geven over het monument. Wij schuiven aan. Dan laat lunchen bij een Koreaans restaurant en nog even lopen door het dorp. Langs de beek lopen we terug naar de parkeerplaats. Onderweg zien we dan de oude watermolen.
Zou'k hier willen wonen?
Er is slecht weer voorspeld voor vandaag. Daarom gaan we al om half negen op pad naar het museumdorp. Er is hier een nagebouwde nederzetting van de Native Americans en een dorpje van de Pilgrimfathers. In beide dorpjes zijn acteurs die het leven van de mensen in die tijd naspelen. Je ziet hoe de verblijven van de Indianen werden gebouwd. Er liggen voorbeelden van boten. Omdat ze geen metaal kenden werden boomstammen uitgehold met vuur. Er is ook een tuin met de typische 3-slagmanier van verbouwen. Eerst mais planten, is die hoog genoeg dan bonen bij de mais en daarna pompoenen. Zo hadden de bonen steun, en zorgden de pompoenen met hun grote bladeren dat het onkruid werd verstikt. Als mest werd vis gebruikt. In het andere dorpje loop je de huisjes binnen en de mensen die er zijn spelen echt dat ze in de 17e eeuw leven. Er wordt vuur gemaakt. Water gehaald bij de bron etc. Dan nog een museum en een film en voor de buien rond half 1 losbarsten hebben we het dorp bekeken.
Vrijdag loopt Vincent rond de camper en ziet dat er iets mis is bij de fietsendrager. De lassen van de draagbalk van de fietsendrager zijn losgekomen. Nu is het ook heel klungelig aangesloten, maar wat nu. We gaan op zoek naar een garage die de boel weer aan elkaar kan lassen. Maar makkelijker gezegd dan gedaan. We rijden er een stuk of vier af, maar of ze kunnen het niet of ze hebben geen tijd. Met ijzerdraad maken we het dan maar aan elkaar en bij Homedepot kopen we twee ijzeren staven, en een ijzerzaag en dik ijzerdraad. Zo gaan we op weg naar de volgende camping. Daar zijn ze erg behulpzaam en zeggen dat op zaterdag een van hun beveiligers langs zal komen om te helpen. Die beveiliger staat er dan ook op zaterdagochtend en hij kan niet lassen, maar heeft wel een ander idee. Een lange ijzeren staaf onder de drager met schroeven bevestigen. Dus wij naar de Lowes om een ijzeren staaf en schroeven. Die maken Vincent en Tom vast. En wonderwel worden er gaten geboord en geschroefd met parkers. Dan daar nog ijzerdraad rond en we rekenen erop dat het de volgende maand nog meekan. De camping waar we staan is een leuke camping. Er wordt van alles georganiseerd en we doen mee met around the world. Elke deelnemer doet of maakt iets typisch voor zijn land. Om 6 uur start het festijn en we eten ons rond aan Italiaanse pizza ( echte Italiaanse Pizza!!!!!), Duitse pretzels, Mexicaanse samasa’s etc. Wij hebben klompjes, kaarten en blokjes kaas. Daarna nog een paar uur in het Paviljoen luisteren naar een Ierse zanger die zowaar een nummer van de Poques speelt. De volgende dag alweer verder naar een boondockadres in Canaan ( NY) Dat is een wijnboerderij. Hier is het ook gezellig. Een vol proeflokaal, live muziek en een goede proeverij.
Geloof + macht = oorlog
Parallellen tussen nu en de oudheid
